bitişdirmək

bitişdirmək
f. İki şeyi bir-birinə calamaq, birləşdirmək, rəbt etmək, bir-birinə sıx yapışdırmaq. Bitişdirib mıxlamaq. Qaynaq edib bitişdirmək. Hərfləri bitişdirmək.

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti. 2009.

Игры ⚽ Поможем решить контрольную работу

Look at other dictionaries:

  • bitişdirmə — «Bitişdirmək»dən f. is …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • ilhaq — is. <ər.> Bitişdirmə, birləşdirilmə, qatma, qatılma; əlavə etmə, əlavə edilmə; qoşma, qoşulma. İlhaq etmək – birləşdirmək, bitişdirmək, qatmaq. İlhaq edilmək (olunmaq) – birləşdirilmək, qatılmaq. Xəlifə Qızıl Arslanın məhv edilməsi… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • yapışdırmaq — f. 1. Yapışqanla və ya başqa yapışdırıcı maddə ilə bir şeyi başqa bir şeylə bitişdirmək. Məktuba marka yapışdırmaq. Divarlara elan yapışdırmaq. Cırılmış səhifələri yapışdırmaq. Taxtaları yapışqanla birbirinə yapışdırmaq. // Qaynaq vermək, qaynaq… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • tutqallamax — (Şuşa) yapışdırmaq. – Bu kasanı tutqallama:nan bitişdirməx’ olmaz …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • baxyalamaq — f. 1. Bir şeyi xırda və ya görünməz tikişlə tikmək. Paltarın ətəyini baxyalamaq. – Qadın tikdiyi köynəyin döşünü baxyalayırdı. Ə. Ə.. 2. Yaranın ağzını xüsusi iynə və sapla tikib bitişdirmək. 3. dan. Gizlətmək. 4. məc. dan. Uydurmaq, özündən… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • bitişdirici — sif. xüs. Bitişdirmə, yapışdırma, qovuşdurma qabiliyyəti olan. Bitişdirici toxumalar. Bitişdirici maddələr …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • gips — <yun.> 1. Ağ və ya sarı rəngli mineral; kirəc (yandırılıb xırdalanmışı tikinti materialı kimi heykəltəraşlıqda, cərrahlıqda işlədilir). Gips yatağı. Suvaqlıq gips. // xüs. Həmin mineraldan (kirəcdən) düzəldilmiş. Dibçəklərin aralarında tunc …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • peyvənd — is. <fars.> 1. k. t. Müəyyən xüsusiyyət vermək üçün bir bitki gözcük və ya saplağının başqa bitkiyə calanması; qələm, calaq. Peyvənd etmək (vurmaq) – qələm etmək, calamaq. Vurduq ağaclara biz peyvənd, calaq. M. S.. 2. tib. Hər hansı bir… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • qaynaq — 1. is. Bir şeyin qaynayıb çıxdığı yer; mənbə. Bu dərə başdan başa su qaynağı idi. A. Ş.. «Mərcan suyu» qaynağın; Ellər sənin oynağın; Nə gözəldir yanağın; Gəlin kimi baxan Kür! Ə. C.. Qaynaqdan bulandıran elə bulandırdı ki; Suyumuz durulmadı. B.… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • qaynaqlamaq — 1. f. tex. Qaynaq etmək, qaynaq edib bitişdirmək, qaynaq vermək (bax qaynaq 2). Boruları qaynaqlamaq. – <Yusif:> Karkasları quraşdırdıq, bir neçə saata bütün mərtəbə hazır oldu. Bu saat elektriklə qaynaqlayırlar. S. Rəh.. 2. f. Qaynağına… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”